استراتژی
انواع استراتژی Types of Strategies
با توجه به محیط متغیری که هر سازمان را احاطه نموده است، سه سطح استراتژی می توان تعریف کرد:
استراتژیهای اصلی
استراتژیهای وظیفه ای
استراتژیهای برخورد با دولت
استراتژی های اصلی
انواع استراتژی های اصلی عبارت از شش نوع هستند:
استراتژیهای یکپارچگی یا توسعه
در شرایطی که شرکت بدنبال افزایش و گسترش فعالیتهای موجود باشد و در پی توسعه عملکرد خود به سمت بالا و پائین باشد از این استراتژی استفاده می کند.
استراتژی یکپارچگی عمودی به بالا یا گسترش پیشرو
مقصود از این استراتژی این است که شرکت با خریدن شرکتهای پخش یا خرده فروشیها می کوشد بر میزان کنترل خود بیفزاید. در این استراتژی شرکت می تواند با گسترش خود به جلو در چرخه تولید، خرده فروشی ها را تحت کنترل خود در بیاورد.
استراتژی یکپارچگی عمودی به پائین یا گسترش پسرو
اگر شرکتی در جهت عکس چرخه تولید و ارائه محصول به بازار اقدام کند از این استراتژی پیروی نموده است. با اجرای این استراتژی، شرکت می کوشد بر میزان مالکیت خود افزوده و شرکت عرضه کننده را تحت کنترل خود در آورد.
استراتژی افقی یا گسترش افقی
در صورتیکه یک شرکت اقدام به خرید شرکتهای رقیب نماید، از این استراتژی استفاده کرده است. از طریق این استراتژی شرکت می تواند بر میزان کنترل خود بر رقبا بیفزاید.
نوآوری
یکی از بادوامترین روشهای گسترش و توسعه، استراتژی نوآوری است. در اثر نوآوری در محصولات و ارائه محصولات جدید، استراتژی اصلاح شده، مزیتهای جدید رقابتی برای شرکت ایجاد می شود.
تنوع همگون
با اجرای این استراتژی شرکت تلاش می کند، محصولات جدید و مرتبط با محصولات قبلی را بر مجموعه خود بیفزاید. (در محیط جغرافیایی خاص)
تنوع افقی
در تنوع افقی، شرکت اقدام به افزودن محصولاتی جدید و مرتبط با محصولات قبلی به مجموعه خود می نماید. (در محیط جغرافیایی مختلف)
تنوع ناهمگون
در این استراتژی، شرکت محصولات جدید ولی بی ربط نسبت به محصولات خود به بازار عرضه می نماید.
استراتژی های کاهش یا تدافعی
اگر بنا به هر دلیلی، شرکت در صدد کاهش حجم فعالیتهای خود باشد، از این استراتژیها استفاده می کند. دلایل استفاده از این استراتژی متفاوت است.
مشارکت یا همکاری مشترک
در مشارکت، هدف بهره گیری از هم افزایی ناشی از بهم پیوستن چند شرکت جهت ارائه محصولات خود بصورت مشترک می باشد. در اثر این همکاری رقابت کاهش یافته و میزان ریسک نیز کمتر خواهد بود.
انواع استراتژی
واگذاری یا حذف محدود
در این استراتژی، شرکت اقدام به فروش تعدادی از واحدهای خود می نماید تا برای سرمایه گذاریهای بعدی، تأمین مالی نماید. شرکت با فروش واحدهایی که دیگر سودآور نیستند، خود را از مسئله تأمین منابع برای آنها آزاد می کند.
حذف کامل یا انحلال
با اجرای این استراتژی شرکت اقدام به فروش یا حذف کامل محصول یا خط تولید می نماید و تمام دارایی ها را بفروش می رساند. انحلال در واقع پذیرش شکست است و از نظر استراتژیک یک مشکل بحساب می آید.
استراتژی کاهش یا عقب گرد
در این حالت شرکت، موقتاً یا بطور دائم اقدام به کاهش عملیات یا فعالیتهای تولیدی خود نموده و به این طریق، منابع مورد نیاز سایر بخشهایی را که موفقتر بوده اند را تأمین می نماید.
استراتژی ثبات یا تمرکز
این استراتژی ها به معنی حفظ وضع موجود است و در شرایطی اجرا می شود که اولاً شرکت وضعیت مناسبی داشته و تهدید خاصی متوجه آن نمی باشد و ثانیاً امکانات و منابع لازم جهت توسعه سازمان موجود نمی باشد.
توسعه بازار
در صورتی که محصولات در بازار با موفقیت روبرو شوند، می توان با اضافه کردن محدوده های جغرافیایی دیگر یا ورود به سایر قسمتهای بازار، میزان فروش را بالا برد.
رسوخ در بازار یا تعمیق بازار
زمانی که یک شرکت بعلت ضعف سیستم توزیع یا ارائه خدمات دیگر، نتواند کل بازار موجود را تحت پوشش خود قرار دهدف از این استراتژی استفاده می کند. با استفاده از این استراتژی، شرکتها می کوشند از مجرای تلاشهای بازاریابی، سهم بازار محصولات فعلی خود را افزایش دهند.
توسعه محصول
توسعه محصول یعنی هر گونه تغییر یا بهبود در محصول. شرکت از طریق بهبود یا تغییر محصولات فعلی خود تلاش می کند بر میزان فروش خود بیفزاید.
بازنگری
در صورتیکه از استراتژی ثبات پیروی شود، بدنبال آن و بمنظورتقویت مواضع موجود از این استراتژی استفاده می گردد.
حفظ وضع موجود
هنگامی که نیاز چندانی به تغییرات در شرکت نباشد،اصطلاحاً از این استراتژی استفاده می گردد.
انواع استراتژی عمومی یا ژنریک مایکل پورتر
استراتژی های رهبری هزینه
هدف از این استراتژی، کسب برتری در رقابت از طریق تولید محصول با کمترین هزینه ممکن، نسبت به رقبا می باشد.هدف اصلی از اجرای استراتژیهای یکپارچگی عمودی و افقی این است که بتوان از نظر رهبری در هزینه ها به منافع و مزایایی دست یافت. بسیاری از عوامل هزینه، بر جذابیتهای نسبی استراتژیهای عمومی اثر می گذاردکه عبارتند از: درصد ظرفیت مورد استفاده، صرفه جویی در مقیاس، منحنی های یادگیری
استراتژی های تمایز
دومین استراتژی پیشنهادی پورتر، ارائه محصول ویژه است. یعنی کسب برتری رقابتی از طریق تولید محصولی که از دیدگاه مشتریان، در مقایسه با محصولات مشابه، منحصر بفرد باشد.
استراتژی های تمرکز
آخرین استراتژی پیشنهادی پورتر، تمرکز در بخش معینی از بازار برای محدود نمودن دامنه فعالیت می باشد. با محدود شدن دامنه فعالیت، امکان متمرکز کردن منابع میسر شده ویک برتری رقابتی نسبت به رقبا ایجاد می گردد.
مقاله به بررسی انواع استراتژیهای کسب و کار در محیط متغیر سازمانها میپردازد. سه سطح استراتژی شامل استراتژیهای اصلی، وظیفهای و برخورد با دولت معرفی شدهاند. استراتژیهای اصلی به شش نوع تقسیم میشوند:
- استراتژیهای یکپارچگی یا توسعه:
- یکپارچگی عمودی به بالا: خرید شرکتهای پخش یا خردهفروشیها برای افزایش کنترل.
- یکپارچگی عمودی به پایین: خرید شرکتهای عرضهکننده برای کنترل منابع.
- یکپارچگی افقی: خرید شرکتهای رقیب برای افزایش کنترل بازار.
- نوآوری: ایجاد محصولات جدید برای مزیت رقابتی.
- تنوع همگون: افزودن محصولات مرتبط به مجموعه فعلی در محیط جغرافیایی خاص.
- تنوع افقی: افزودن محصولات مرتبط در محیطهای جغرافیایی مختلف.
- تنوع ناهمگون: عرضه محصولات جدید ولی غیر مرتبط با محصولات فعلی.
- استراتژیهای کاهش یا تدافعی:
- واگذاری یا حذف محدود: فروش واحدهای غیر سودآور برای تأمین مالی.
- حذف کامل یا انحلال: فروش یا حذف کامل محصول یا خط تولید.
- کاهش یا عقبگرد: کاهش موقت یا دائم عملیات برای تأمین منابع بخشهای موفقتر.
- استراتژیهای ثبات یا تمرکز:
- توسعه بازار: افزایش محدودههای جغرافیایی برای فروش بیشتر.
- رسوخ در بازار: افزایش سهم بازار از طریق بهبود بازاریابی.
- توسعه محصول: بهبود یا تغییر محصولات فعلی.
- بازنگری: تقویت مواضع موجود.
- حفظ وضع موجود: عدم نیاز به تغییرات.
تحلیل هوشمندانه:
مقاله بهطور جامع به انواع استراتژیهای کسب و کار پرداخته و نشان میدهد که هر سازمان باید بر اساس شرایط خاص خود، استراتژی مناسبی را انتخاب کند. در دنیای پیچیده و متغیر امروز، توانایی سازمانها در تطبیق با تغییرات و استفاده از استراتژیهای مناسب، کلید موفقیت آنهاست.
استراتژیهای یکپارچگی عمودی و افقی به سازمانها این امکان را میدهند که زنجیره ارزش خود را کنترل کنند و هزینهها را کاهش دهند. این استراتژیها میتوانند به سازمانها کمک کنند تا در بازار رقابتی برتری کسب کنند.
استراتژیهای نوآوری و تنوع نیز به سازمانها اجازه میدهند تا با ارائه محصولات جدید و ورود به بازارهای جدید، مزیت رقابتی خود را حفظ کنند. این استراتژیها نیازمند سرمایهگذاری در پژوهش و توسعه و شناسایی فرصتهای جدید هستند.
استراتژیهای کاهش یا تدافعی برای زمانی مناسب هستند که سازمانها با مشکلات مالی مواجه هستند و نیاز به کاهش هزینهها دارند. این استراتژیها میتوانند به سازمانها کمک کنند تا منابع خود را به بخشهای موفقتر اختصاص دهند.
استراتژیهای ثبات یا تمرکز برای سازمانهایی مناسب هستند که در وضعیت مطلوبی قرار دارند و نیازی به تغییرات گسترده ندارند. این استراتژیها به سازمانها امکان میدهند تا با حفظ وضع موجود و بهبود مستمر، عملکرد خود را بهینه کنند.
در نهایت، انتخاب استراتژی مناسب نیازمند تحلیل دقیق محیط داخلی و خارجی سازمان است. استفاده از ابزارهای تحلیل استراتژیک مانند SWOT و PESTEL میتواند به سازمانها کمک کند تا تصمیمات بهتری بگیرند و در مسیر رشد و توسعه پایدار قرار گیرند.
